چه بگويم درباره انساني كه خداوند او ميان دو عشق گرفتار آمده است؟
يكي از آنها روياي او را به بيداري مي كشاند
و ديگري بيداري او را به رؤيا بدل مي كند...
چه بگويم از انساني كه پروردگارش ميان دو نور جاي گرفته است؟
آيا او شاد است يا غمگين؟
آيا او غريبه اي در اين جهان نيست؟!
آيا كسي مي تواند در اندوه ما شادي ببيند
و در شادي ما غم بيابد...؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر